Krzesło niby normalne, ale że było pamiątką rodzinną to trzeba było trochę nad nim podumać. Trwało to sporo czasu. Trzeba było kilka razy zetrzeć i poprawić. Jak to ja chciałam kilka razy rzucić to diabelstwo w kąt.
W końcu po kilku godzinach powstało jak dotąd moje najbardziej pokazowe dzieło w technice decoupage.
Krzesło w chwili obecnej służy tylko do patrzenia, nie pozwoliłam na nie siadać nikomu, nawet właścicielce :-P
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz